زمزمه های دلتنگی

---

الهي
در خلوتگاه ذهنم از كوچه هاي نا اميدي مي گذرم ترس تمام وجودم را مي گيرد اما با ياد تو

شجاعانه عبور مي كنم ديوارهاي بلند غم بن بست ها مي سازند و من از شادي با تو بودن همه را

خراب مي كنم.

الهی

گهی به خود نگرم , گویم:

از من زارتر کیست؟

گهی به تو نگرم,گویم:

از من بزرگوارتر کیست؟

الهی

همگان در فراق میسوزند,

و محب در دیدار!

چون دوست دیده ورگشت,

محب را با صبر و قرار چه کار است؟