mitra250

---

ستاره هاي سربي - فانوسك هاي خاموش 

                                   من و هجوم گريه از ياد تو فراموش!!
چو بال و پر گرفتي به چيدن ستاره 
                                   دادي منو به خاك اين غربت دوباره

دقيقه هاي بي تو 
              پرنده هاي خستن 
                               آيينه هاي خالي 
                                                 دروازه هاي بستن


اگه نرفته بودي

             جاده پر از ترانه 
                             كوچه پر از غزل بود 

                                                به سوي تو روانه...

اگه نرفته بودي 
             گريه منو نميبرد 
                         پرنده پر نميسوخت 
                                            آيينه چين نميخورد..

اگه نرفته بودي و
              اگه نرفته بودي.. 

شبانه هاي بي تو 
             يعني حضور گريه
                        با من نبودن تو
                                        يعني وفور گريه

از تو به آينه گفتم
              از تو به شب رسيدم 
                                نوشتمت رو گلبرگ
                                          تو رونفس كشيدم

از رفتن تو گفتم 
                ستاره در به در شد.
                                شبنم به گريه افتاد
                                           پروانه شعله ور شد
اگه نرفته بودي 
           جاده پر از ترانه
                       كوچه پر از غزل بود
                                          به سوي تو روانه....

اگه نرفته بودي 
              گريه منو نميبرد
                        پرنده پر نميسوخت..
                                          آينه چين نميخورد

اگه نرفته بودي و اگه نرفته بودي
                             ستاره هاي سربي
                                          فانوسك هاي خاموش

من و هجوم گريه

از ياد تو فرامووووووووشششششششششش

بيا زندگي را بهاري كنيم

غم و غصه ها را فراري كنيم

پس از خيسي باغ باران زده

نگاهي به حس قناري كنيم

از اين سوي شبها بيا از بهار

گل خنده را خواستگاري كنيم

اگر غنچه اي مرد در سوگ او

بيا بيصدا سوگواري كنيم

                                                          شاد ماند و دوری از ماتم گرفت

سعی بر یکرنگی جانها نهاد

                                                          مهربانی کرد و با گل دم گرفت

با جوانی رنگ پیری را زدود

                                                            در حریم عاشقی مرهم گرفت

---

۱-خواست کمکش کند دستش به دهانش برسد, فکش را پایین آورد.

۲-وکیل برای اثبات قدرت سخنوری خود وکیل گرفت

۳-هفت تیر کشیدسه سیما و دو وینستون

۴-حالش بهم خورد, بنا آورد.

۵-در مزرعه اش روی کشف شد همه گفتند چقدر پررویی

۶-به بقیه خط میداد,استاد خوشنویسی شد

۷-حواسش را جمع کردحاصلجمع آن صفر شد

۸-خواس شنای قورباغه یاد بگیرد, با زبانش حشره می گرفت

۹-نتوانست پروانه را بگیرد, با کس دیگری ازدواج نکرد

۱۰-رکورد را شکست خورده شیشه هایش به چشم رقبایش رفت.

۱۱-از موش فراتر رفت فراموش  شد

۱۲-به این در و آن در زد ,صدای اهالی محل درآمد

۱۳-به قاتل گفتند :ضامن داری؟

گفت: خودم نه,  ولی چاقوم داره

آنکه ترا یافت , یافت!

اما کجا یافت؟

نایافته کی بودی تا یافت؟

که نه کس ذات تو دریافت

تا کار تو وایافت!

بی انکه یافت تو , دریافت

آنکه دریافت,یافت تو جست!

از راه حقیقت بر تافت؟

                                            درمان عشق تا ندهی جان نمی شود

باید که بگذریم  چو  رستم ز هفت خوان

                                      سخت است دل  بریدن و آسان نمی شود

آنجا که عشق را به ریا رنگ می زنند

                                          زهری دگر به تلخی هجران نمی شود

گفتا خموش باش و مزن لاف عاشقی

                                          هر بینوا که خسرو دوران نمی شود

دو خط موازى زاييـده شدند . پسركى در كلاس درس آنها را روى كاغذ كشيد. آن وقت دو ‏خط موازىچشمشــان به هم افتاد. و در همان يك نگاه قلبشـان تپيـد. و مهر يكديگر را در ‏سينه جاي دادند. خط اولى گفت:ما مى توانيم زندگي خوبي داشته باشيم. و خط دومي ‏از هيجان لــرزيد. خط اولـي گفت: و خانه اى داشته باشيم در يك صفحه دنج كـاغذ‎ .‎
من روزها كار ميكنم. مي توانم بروم خط كنار يك جاده دور افتاده و متروك شوم ،يا خط كنار ‏يك نردبام. خط دومي گفت: من هم مي توانم خط كنار يك گلدان چهار گوش گل سرخ ‏شوم ،يا خط يك نيمكت خالي در يك پارك كوچك و خـــلوت‎.‎
خط اولــي گفت: چه شغل شاعـــرانه اى. و حتمأ زندگي خوشي خواهيــم داشـت‎.‎
در همين لحظه معلم فرياد زد: دو خط موازي هرگز به هم نمىرسند و بچه ها تكرار ‏كردند: دو خط موازي هيچ وقت به هم نمي رسند‎.‎
دو خط موازي لـرزيدند. به همديگــر نگـاه كردند. و خط دومي پقي زد زير گريـه‎ .‎
خط اولي گفت: نه اين امكان ندارد . حتمأ يك راهي پيدا ميشود .خط دومي گفت: ‏شنيدي كه چه گفتند؟ هيچ راهي وجود ندارد. ما هيچ وقت به هم نمي رسيم. و دوباره ‏زد زير گريه. خط اولي گفت: نبايد نا اميد شد. ما از اين صفحه كاغذ خارج مي شويم و ‏دنيا را زير پا مي گذاريم. بالاخره كسي پيدا ميشود كه مشكل ما را حل كند. خط دومي ‏آرام گرفت. و اندوهناك از صفحه كاغذ بيرون خزيد. از زيردر كلاس گذشتند. و وارد حياط ‏شدند. و از آن لحظه به بعد سفرهاي دو خط موازي شروع شد. آنها از دشتها ‏گذشتند ..... ، از صحراهاي سوزان ..... ، از كوههاي بلند ..... ، از دره هاي عميق .......، ‏از درياها ....... ،از شهرهاي شلوغ‎..سالها گذشت,
و آنها دانشمندان زيادي را ملاقات كردند. رياضيدان به آنها گفت: اين محال است.هيچ ‏فرمولي شما را به هم نخواهد رساند. شما همه چيز را خراب ميكنيد. فيزيكدان گفت: ‏بگذاريد از همين الآن نا اميدتان كنم. اگر مي شد قوانين طبيعت را ناديده گرفت، ديگر ‏دانشي به نام فيزيك وجود نداشت. پزشك گفت: از من كاري ساخته نيست، دردتان بي ‏درمان است. شيمي دان گفت: شما دو عنصر غير قابل تركيب هستيد. اگر قرار باشد با ‏يكديگر تركيب شويد ، همه مواد خواص خود را از دست خواهند داد. ستاره شناس ‏گفت: شما خودخواه ترين موجودات روي زمين هستيد. رسيدن شما به هم مساوي ‏است با نابودي جهان. دنيا كن فيكون مي شود . سيـارات از مدار خارج مي شوند. كرات با ‏هم تصادم ميكنند. نظام دنيا از هم مي پاشد . چون شما يك قانون بزرگ را نقض كرده ‏ايد. فيلسوف گفت: متاسفم... جمع نقيضين محــال است‎.‎
و بالآخره به كودكي رسيدند. كودك فقط سه جمله گفت: شما به هم ميرسيد. نه در ‏دنياى واقعيات. آن را در دنياى ديگري جستجو كنيد...... دو خط موازي او را هم ترك كردند. ‏و باز هم به سفرهايشان ادامه دادند. اما حالا يك چيز داشت در وجودشان شكل ميگرفت. ‏‏«آنها كم كم ميل به هم رسيدن را از دست ميدادند.» خط اولي گفت: اين بي ‏معني است. خط دومي گفت:چي بي معني است؟ خط اولي گفت:اين كه به هم ‏برسيم. خط دومي گفت: من هم همينطور فكر ميكــنم. و آنها به راهشان ادامه دادند‎.‎
يك روز به يك دشت رسيدند. يك نقاش ميان سبزه ها ايستاده بودو نقاشي ميكرد.خط ‏اولي گفت:بيـا وارد آن بوم نقاشــي شويم و از اين آوارگي نجات پيــدا كنيم‎.‎
خط دومي گفت: شايد ما هيچوقت نبايد از آن صفحه كاغذ بيرون مي آمديم. خط اولي ‏گفت:در آن بوم نقاشي حتمأ آرامش خواهيم يافت. و آن دو وارد دشت شـدند.روي دست ‏نقاش رفتند و بعد روي قلمش. نقاش فكري كرد و قلمش را حركت داد‎.‎
و آنها دو ريل قطار شدند كه از دشتي مي گذشت. و آنجا كه خورشيد سرخ آرام آرام ‏پايين مي رفت ، سر دو خط موازي عاشقانه به هم ميرسيد‏‎.‎

                               تا غروب لحظه هاي ماندگار

من نشستم كنج ديوار دلم

                                 تا بيابم صاحب اين روزگار

دفترم پر شد ز نقاشي عشق

                                 پر ز شعر و قصه هاي ماندگار

دست هايم از دعا غافل نشد

                          من شدم آن عاشق شب زنده دار

آمده ام

از کنار جوانه های عشق و طنین

قلب شکسته ام

و چشمان باران خورده ام...

آمده ام برایت از تنهایی شبهای

غربت بگویم

از احساس باران

 هنگام لمس زمین

فرهنگ:

بابا اینا آخر فرهنگن...نوشابه و سالاد و ماست و ترشی رو با هم می خورن وقتی حرف میزنی

پابرهنه تو حرفت می پرن پوست پرتقال و زیر فرش قایم میکنن پیاز رو زیر بشقاب از همه بدتر وقتی

 اشتباه می کنی با لگد تو  پوزت میزنن و ...

کلاسهای صبح:

اصلا نمی دونم اینا واسه چی سر صبحکلاس میذارن؟...خاهش می کنم یکی مارو درک کنه ... بابا ما

هم آدمیممی خوایم ۲ ساعت استراحت کنیم

تلفن:

تلفن زنگ زد ...۶نفر روی اون خیمه زدند ...حالا شمارشو ببین چنده؟...محمد باز امیره , بهش بگو

امشب خونه نیستم...

حساب و کتاب:

بچه ها هر کدوم هزار بیاین بالا می خوایم خرید کنیمحالا چی می خوای بخری؟ نیم کیلو برنج ۳۰۰

تومانی, دو دونه تخم مرغ و یکمی نمکو ادویه... بقیه ی پول هم مثل همیشه میره تو جیب محمد

سوتی ها:

حامد به کفش میگفت دمپایی و به دفتر میگفت کلاسور تشک رو با لاحاف اشتباه می گرفت

ذائقه:

یکی پیاز خام دوست نداره ...او یکی سرخ کرده....یکی خامش رو کنار املت می خره اون یکی کنار

اشکنه...

یکی میگه نمک نریز ضرر داره او یکی سر کل کل یه قاشق نمک بر میداره

تازه تو چیدن هم با هم توافق نداشتن... یکی گل می چینه میده دست استاد...اون یکی پیاز رو از تو غذا

می چینه و ...

خروپف:

شبها همه خوابیدن صدا می یادمعلومه دیگه صدای خروپف حجته...حجت پاشو درست بخواب... یا یه

کار دیگه می کنیم... پاشو یه نخ بیار تو گوشش کنیم.

عادل

کار اصلی؟

شیطنت, در مواقع بیکاری مجری گری نیز می کنم

این دوکاره بودن بودن تو از نظر قوانین مشکلی نداره؟

بر اساس بعضی آیین نامه ها که تبصره هم داره,مجری بودن کار به شمار نمی یاد,

کار من شیطنته

بعضی ها میگن تو عادل نیستی!!؟؟

من عادلم,بیا شناسناممو ببین

بزرگتریت آرزو؟

آرزو دارم ها هفته فوتبالهای لیگ پر از اشتباهات داوری باشه وگرنه بیکار میشم!؟

مگه کار اصلیت شیطنت نبود؟

واسه همو ن میگم بیکار میشم

...

---

الهي
در خلوتگاه ذهنم از كوچه هاي نا اميدي مي گذرم ترس تمام وجودم را مي گيرد اما با ياد تو

شجاعانه عبور مي كنم ديوارهاي بلند غم بن بست ها مي سازند و من از شادي با تو بودن همه را

خراب مي كنم.

الهی

گهی به خود نگرم , گویم:

از من زارتر کیست؟

گهی به تو نگرم,گویم:

از من بزرگوارتر کیست؟

الهی

همگان در فراق میسوزند,

و محب در دیدار!

چون دوست دیده ورگشت,

محب را با صبر و قرار چه کار است؟

آن کس که زیاد در تصویرهای کوچک و نزدیک بنگرد,دیدن تصاویر دور برای او مشکل می شود.

سه چیز آدم را از طلب سربلندی ها باز میدارد:

۱ـ کم همتی

۲ـنداشتن قدرت چاره جویی

۳ـسست رایی .

بخواهید تا به شما بدهند,بجویید تا بیابید ,در را بزنید تا به روی شما باز کنند.

---

سالهاست خاكسترنشين دل

اين برهوت پركينه ام

دلم همچون كوير گرفته

اي آسمان بغض ديرينه ات را بشكن

و كوير دل را از چشمه عشق سيراب كن.

هنوز چشمانم را به آسمان بی کران دوخته ام.

هنوز گریه هایم را در زیر باران پنهان می کنم.

تا هنگامی که بیایی...

                                              در تود دلم اگر نیفتی چه کنم؟

ای عشق بیا و کار را یکسره کن

                                     با این دل دست و پاچلفتی چه کنم؟

                                             دل را به شکار چشم آهو ببرد

خسته شدم از خودم خریداری کو؟

                                                 تا قلب مرا به شرط چاقو ببرد

که از تو دور

 مانده ام

دفترم چه

پر ترانه است

و این 

غروب...

مسافرم